بالاخره بعد از مدت ها گشتن و گشتن امروز وبلاگمو پیدا کردم...!فک کن انقد که نیومدم (بیش از یک ساااااال) گمش کرده بودم و فراموش کرده بودم آدرسشو...میدونم دیگ وب نویسی از مد افتاده و دیگ هیچکش این نوشته هارو نمیخونهولی من همچنان مینویسم...واسه دل خودم و آروم شدن بیشتر خودم مینویسم و بقیه چیزا دیگ اهمیتی نداره......راستش این مدت اتفاقای کوچولوی زیادی افتاد که هرکدوم به یه نوعی اهمیت داره...ولی در حال حاضر ترم 3 بین الملل رو در دانشگاه مورد علاقم میخونم و همین الان که دارم مینویسمتو ایام امتحاناتم و امروزم امتحان مسئولیت استاد عزیزی رو دادمقصدم اینه پایان ناممو بدم و بیشتر از سال های قبل کارهایی که دوس دارمو انجام بدم تو سال 97راستش 97 باید و حتما برای من سکوی پرتابی باشه به سمت خواسته هامتا بتونم برنامه هامو جمع و جور کنم و کارهام رو ردیفکه واسه دکترا ح بشر برم یه دانشگاه خوبتو یه کشور خوب تر و عالی تر...امیدوارم با یاری خدا و تلاش شبانه روزی خودم کارام ردیف شهو بیشتر ازون تو این روزا امیدوارم که بالاخره ازینجا بلند شیم بریم خونموون...خدایا کمک کن به خواسته های دلم برسم و کلی موفق بشم و باعث افتخار خانواده...آمینخیلی دوستت دارم خدا جون و مرسی که همیشه هرجا نگاه میکنم هستیو آرومم میکنیمثل همیشه پیشم باش و یاریم کن...

امروز روز بسیار بدی در دانشگاه بود
یعنی خوب بودا
ولی آخرش بد شد
نمیگم چی که به یادگار نمونه
ولی من میگم آدم باید خیلی مراقب دل اطرافیانش باشه
مخصوصا اونا که دوستشن و بهش نزدیک ترن
امروز دلم شکست
سر یه مساله ساده ولی شکست به هر حال
امیدوارم کسی دل شکسته نشه هیچوقت
حتی سر چیزای کوچیک و به ظاهر بی اهمیت
.
.
.
این نیز بگذرد...

واقعیت اینه هر روز ما با آدمای متفاوتی با عناوین متفاوتی مثل خانواده، فامیل، دوست، همسایه یا...سر و کار داریماتفاقای مختلفی تو مسیر زندگی می افته که جایگاه این آدما رو تو زندگیمون تغییر میده یه سری ها میرن اون بالا بالاهاااا یه سری ها میرن پایین ترین نقطه تو زندگیمونیا کلا حذف میشنچیزی که مهمه اینه که سعی کنیم از هر کدوم این آدما حتی سیاه ترینشون درس بگیریمو اگه یه وقتی چشممون رو باز می کنیم و میبینیم تو زندگیمون همه اطرافیانمون سیاه یا خاکستری ان نا امید و افسرده نشیمتلاش کنیم که کشف کنیمحتی تو تاریک ترین شرایط هم یه نقطه نور میشه پیدا کردپس تو تاریک ترین آدم هم حتی شده یه درس خوب واسه زندگیامون پیدا میشه...حال دلمونو خوب کنیم دنبال عیب دیگران نباشیمو سعی کنیم خوب ببینیمتا خودمون آرامش داشته باشیمضمن اینکه این روزا خودم تعجب میکنمکه وقتی دلخوری هایی تو بعضی رابطه های دوستیم پیش می آدچقدر صبرم بیشتر شده و شمرده و آروم تلاش میکنمتا اون دوست خوب رو از دست ندمحالا اگه به هر دلیل از دست رفت...مثلا خودش دیگ نخواست دوست من باشه یا هر چیاینا دیگ اهمیتی نداره...مهم اینه که من خواستمو تلاش هم کردم...خیالم از بابت خودمو و دلم راحتهو این بهترین تعبیر از آرامشهتو همچین لحظه هایی.....خیالمون راحت...حال دلمون خوب....و لحظه هامون پر آرامش